Bugün enteresan rüyalarıma bir yenisini daha ekledim. Lost, Terminator The Sera Connor Cronnicals ve Battlestar Galactica’dan harmanlanmış bir rüya gördüm. Bunda Lost ve Battlestar Galactica’nın sezon finallerini birer gün arayla izlemiş olmamın etkisi var diye düşünüyorum.
Rüyamda konferans salonu gibi bir ortamda üç dizinin kötü adamları Benjamin Linus (Lost’tan), Cromartie (Terminator’den) ve Cavil (BGS’den) birer sandalye atmış yanyana muhabbet ediyorlardı. Ben bunları görünce birden sinirlenip “ulan ne işiniz var burda şerefsizler” diyerek bunlara doğru yürümeye başlıyorum. O sırada Benjamin Linus herzamanki sakinliğiyle gülümseyerek “Hi” diyor. Böyle diyince iyice çileden çıkıyorum. Adama saldırıyorum. Yakasından tutup ayağa kaldırıyorum. Bu sırada Cromartie (su katılmamış saykodur kendisi) bir an ayağa kalkacak oluyor ve Cavil eliyle Cromartie’yi durduruyor; gayet sakin bir ses tonuyla “yaw boşver biz bulaşmayalım bu meseleye robotuz biz, onlar insan bırak birbirini yesinler” diyor. Bu laf üzerine Cromaritne geri yerine oturuyor. Biz öylece Linus’la kavga ederken rüya bitti.
Bu karakterleri tanımayanlar ya da hatırlamayanlar için kısaca bir hatırlatmak isterim. Hatırlatayım ki kiminle düşman olduğum, kimin üstüne yürüdüğüm daha iyi anlaşılsın. (Bu yazı diziler hakkında spoiler içermektedir!!!)
Geleceğe dönüş, Terminatör vs. vs. derken birçok filmde ve dizide zamanda yolculuk yapıldığına tanık olduk. İşi okadar abarttılar ki artık zaman yolculuğu ve ışınlanma kombo yapan aletler geliştirdiler, istedikleri zaman istedikleri yere gidebilmeye başladılar. Ben bir arkadaşımla bir yerde görüşürken bile belirli bir gün belirli bir saat yerde buluşalım diyip telefonla filan zorla görüşebilirken adamlar bilmem kaç yıl önce doğru ana, doğru yere gitmeyi başarıyor.
Lost’un yayınlanan en son bölümü üzerine birkaç satır birşeyler yazmak istedim. Dizinin beşinci sezona kadarki kısmında yaşadığı değişim gerçekten inanılmaz boyutta. Ancak dizide hep sabit olan birşey var ki o da her Amerikan filminde klişe olan “destiny” (kader) kavramı. Amerikalı senaristlerin neden kafayı “destiny” ye taktığını tam olarak anlayabilmek için muhtemelen Amerikan toplumunun sosyolojik bir incelemesi/analizi gerekli. Belki de insanların iradelerinin bir işe yaramadığını, sadece yaşamaları gereken bir kaderi yaşadıklarına inanmaları onlara iyi geliyor. Şimdi bu konuyu dizideki olaylar ışığında etraflıca ele alalım.
Başlığı yanlış okumazınız, Lost dizisindeki Sawyer karakteriyle tanıdığımız Josh Holloway’den Ergenokon Destanı kapsamında gözaltına alınan Türkan Saylan’a destek geldi. Bildiğimiz gibi geçen yaz Sawyer, Magnum reklamında oynuyordu. Bu reklamda kullanılan kıyafetler açıkartırmayla satılmış ve geliri ÇYDD’ye bağışlanmış. Dizide Sawyer’a gıcık olurdum, özellikle de ilk sezonlarda ama şimdi gözüme girdi, aferin sana Sawyer.